" Potansiyelle doğdun. İyilik ve güvenle doğdun. İdealler ve hayallerle doğdun. Büyüklükle doğdun. Kanatlarla doğdun. Sürünmek için yaratılmadın,o yüzden yapma. Kanatların var. Onları kullanmayı ve uçmayı öğren." Mevlana
Güveni, umudu yitirmiş insan hastalanır. Önce neşe gider, gülümseme silinir. Ardından sakinliğin yerini telaş alır. Hareketsizlik gelir sonra. Öfke ve patlamaları... Her seferinde bedenin ortasında, kalbin az aşağısından bir soba borusu gibi açılan geçitten, bütün enerji boşalır ve enerji şokundan çıkmış gibi bitkin kalırsın. Kendine gelmen saatler, günler alır. Sonra acıma gelir kendine acırsın. Olmadığın bir kişi gibi olmaktan, o anlarda yaptıklarından utanırsın. " Ejderha sarmalı " diyoruz, kızdığın için kendine kızmana da kızarsın.Kendine yabancılaşır, kültürüne , köklerine yabancılaşırsın. Yalnızlaşırsın. Sanki hiçbir konuda yeterli değilmişsin gibi bildiğin şeyleri de siler atarsın.