#kitapyorumu
5/5 ️️️️️️️️️️
10/10 ️️️️️️️️️️
Gece Yarısı Kütüphanesi bana tür olarak birbirleriyle sıfır alakaları olsa da Evelyn Hardcastle’ın Yedi Ölümü kitabını anımsattı. Ya da onu okurken olan hislerimi demek daha doğru olur. Çünkü tamamen beklentisiz başladığım bir kitabın beni bu derece etkilemesi sürekli yaşadığım bir şey değil.
Kitabın konusundan bahsederek başlayıp ilerleyelim.
Kadın karakterimiz Nora Seed, hayatından nefret ediyor. Tüm yaşamı resmen pişmanlıklar kuyusu. Yapmadığı, son anda vazgeçtiği bir çok karar yüzünden yalnız kaldığını, kimsenin ona ihtiyacı olmadığını hatta onsuz daha iyi olacaklarını düşünüyor. Aynı gece intihar ediyor ve ölmek yerine kendisini gece yarısı kütüphanesi diye tuhaf bir yerde buluyor.
Nora, yaşam ve ölüm arasındaki ince çizgi olan araf boyutuna sıkışıp kalmışken, tüm hayatını emen pişmanlıklarını yeniden yaşama şansı buluyor.
Ya abisiyle rock grubu kursaydı?
Ya sevgilisiyle evlenseydi?
Ya yüzmeye devam etseydi?
Kendi yaşamında seçmediği her şeyi bir bir deneyimleme fırsatı karşısına çıkıyor.
Kitabımız genel hatlarıyla bu şekilde. Okuması basit olmasına rağmen verdiği mesajlar inanılmaz anlamlı, sizi düşünmeye iten ve hayatınızda bir şeylerin pişmanlığını yaşamak yerine o anı en iyi şekilde değerlendirmenin önemini olabilecek en iyi şekilde vurguluyor. 280 sayfalık harika bir romandı ve her sayfasından keyif aldım. Eğlence tarzı bir keyif değil bu, yanlış anlaşılmasın. Bana verdiği mesajlar ve anlatmak istediği düşünceler mükemmeldi.
Bu sene okuduğum en güzel ve tatlı hikayelerden biriydi. Sizi her anlamda düşünmeye itiyor diyebilirim.
Not: Yaşadığı hayatlardan birinde ciddi anlamda kalbim kaldı, keşke gerçek hayatta da Nora o yaşama sahip olabilseydi dedim. Bunu not geçmek istedim.🥲
%100 tavsiyemdir. Gönül rahatlığı ile
Cengiz TOPAÇ
Güzel bir kitap.
Reklam
Başarıya götüren yolun anahtarı ; başarmak üzere yola çıktığınız bir hedef uğrunda her gün yeni yetenekler kazanmak, başarmak için mazeret üretmeyip çözüm üretmek, bulamadığınızda tekrar, tekrar, tekrar denemektir.
Cengiz TOPAÇ
Gerçektende genç yaşta bir hedef belirleyip yılmadan o hedefe sahip çıkmaktır.
Cengiz TOPAÇ
, bir kitap okuduPuan vermedi·256 syf.·
Beğendi
·16 günde okudu
·2019 31. kitabı
Cengiz TOPAÇ
Sürükleyici ve güzeldi.
Kim bilir, belki..
İnsan 30 yaşından sonra arkadaş yapamıyor kendine.
Koca yapıyor, karı yapıyor, çocuk yapıyor,
arkadaş yapamıyor.
Yapsa da eskiler gibi olmuyor.
Halbuki uykuya dalar gibi arkadaş olurduk okuldayken. Arkadaş olmak için yaratılmış gibiydik.
Bir hafta içinde böbrek verecek hale gelirdik.
Neden olmuyor bu işler 30' undan sonra..
Oysa o ne güzel bir iştah, o ne güzel bir açlıktı...
Herkes herkese açtı. Seçer, bulur buluştururduk "ruh ikizlerimizi."
Ne de çok ruhtaşımız vardı.
Hiç açıkta kaldığımı hatırlamıyorum..
Ölümüne sevdiğim, uğrunda her şeyi göze alabileceğim, her şeyiyle güzel,
her şeyiyle doğru, her şeyiyle kabul ettiğim...
Şimdi ne zor. Herkes kapalı kutu.
Herkes kapanmış, kaplumbağa olmuş.
Bir kahve içimi zorlu randevulara bakıyor. Yatıya kalmak bir tabu.
Evler de gönüller de sımsıkı kapalı.
Gençliğin en çok bu yanını özlüyorum.
Ne güzelliğini, ne diriliğini, ne başıboşluğunu. Aynı yazarı, aynı şairi seviyoruz diye kuruluveren dostlukları özlüyorum.
Birbirimize yazdığımız o uzun, o sapıklık derecesindeki ayrıntılı mektupları özlüyorum.
Birbirimizi eleştirmeyişimizi özlüyorum.
Birbirimizin dedikodusunu yapmayışımızı özlüyorum.
Sevgili olarak kimseleri yakıştırmayışımızı özlüyorum.
Arkadaşımı koruyacağım diye annemle yaptığım şiddetli kavgaları özlüyorum.
Kavgayı değilse de kavganın altındaki ruhu özlüyorum. Dünyaya karşı arkadaşımın koruyucu meleği olmayı özlüyorum.
Veya öyle olduğumu sanmayı...
Çocuğum olsaydı tek bir arkadaşında bile kusur bulmayacaktım. Öyle söz vermiştim kendime.
Bırakacaktım arkadaşlık uykusunda mışıl mışıl uyusunlar.
Bırakacaktım eve istedikleri gibi girip çıksınlar.
Bırakacaktım istedikleri gibi buzdolabını talan etsinler. Bırakacaktım istedikleri gibi sevsinler birbirlerini.
Cengiz TOPAÇ
Çok güzel
Reklam