Beyza
@Tozasor
kendine ait zamanları sev kızım
7 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İznikli LeylekEdebiyat
“Çopur kahveci şu kadar yaşına rağmen leyleği, kamyon şoförü kadar bile tanıyamamıştı. Bu leylek onurlu leylekti baba, ne söylüyorsun sen. Bu leylek acınmaktansa, ölmeyi yeğ görebilirdi. Yazıklar olsun yahu, biz insanlar, bazen hayvanları bile kendimiz kadar aşağılık ve kötü niyetli yapabiliyoruz.”
Reklam
On İkiye Bir VarEdebiyat
“Dakikaların değerini biz ancak yılbaşından yılbaşına anlıyor, onların geçişini ancak o gece —o da 11.55’ten 12’ye kadar— dikkatle takip ediyoruz. O da neden? Aklımız sora, geçen bir yılı kapayıp gelen bir yılı açtıklarından. Yılbaşı geçince de yine alt kamaraya inip gazetemize dalıyoruz. Halbuki hangi günün hangi dakikası, bir eski yılı kapayıp yenisini açmıyor? Neden bu dikkati her günün her saatine, her dakikasına, her saniyesine çevirmiyoruz? Biz kendisini unutunca, coşkun bir sel gibi geçen zaman dikkatimizi her saniyesine çeviren, düz ovada kıvrıla kıvrıla akan tembel bir nehre dönecektir. Bütün mesele, dikkatimizi saniyelerin üzerinde toplama.”
On İkiye Bir VarEdebiyat
“Eskiden beri az yaşamaktan, erken ölmekten korkarım. Sade ben mi, herkes korkar. Bu neden ileri geliyor? Ben düşündüm ve buldum: Hayatı kesif yaşamamaktan. Hayatı kesif yaşamaktan ne anlıyorum? Sevmek, sevilmek, eğlenip yan gelmek, çubuğunu yakıp gününü gün etmek mi? Hayır... Karınca gibi durmadan çalışmak, para biriktirmek, ev kurmak, çoluk çocuk yetiştirmek mi? Bunlar da boş lakırdı. Kesif yaşamaktan sadece zamanın geçişini hissetmeyi anlıyorum.”
On İkiye Bir VarEdebiyat
“Batı müziğini neden seviyorum? Her bestenin altında bir metronom tiktağı sezdiğim için. Geçende Balkan radyolarından birinde Beethoven’in 8. Senfonisi’ni dinliyordum. Üstadın, metronomu bulan Maelzel’e armağan olarak, ritmik metronom temposunda çalınsın diye bestelediği o ikinci Mouvement’ı o her dinleyişimde kendimden geçtiğim canım Allegretto Scherzando’yu herifler tutup da rubato çalmazlar mı?”..
On İkiye Bir VarEdebiyat
“Ama zihnimi, benliğimi, şuuraltımı hassas bir anten gibi, alabildiğine zaman kavramına böylesine açık ve uyanık tutmak, acaba bir gün, radyomun akümülatörünü yormayacak mı?”
Reklam