Din birliğine kıymet vermek, bize Osmanlı İmparatorluğu'nun dinci siyasasından miras kalmış son bir kötü itiyattan başka bir şey olamaz. Tarih bize gösteriyor ki din birliğine ehemmiyet vermiş ve siyasetleribi bu esasa istinat ettirerek milliyetçiliği ihmal etmiş devletler er geç dağılmaya ve inkıraza mahkûm olmuşlatdır.
Fakat Müslüman olsun, Hristiyan olsun Türk'ün dindarlığı satıhta içe hiçbir zaman işleyememiş, mistikleşememiş, sadece taklitten doğan bir itiyat (alışkanlık) olmaktan ileri gidememiştir.