Rabia

Rabia
"Beni tutsak eden ey Aşk! Yorgun benliğimi sende dinlendiriyorum. Borçlu olduğum hayatımı sana veriyorum, O ırmak senin sularının derinliklerinde Daha gür, daha bereketli olsun. Tüm yollarda beni izleyen ey Işık! Titreyen meşalemi sana teslim ediyorum; Senden ödünç aldığım ışığımı yüreğim sana geri veriyor, Senin güneş ışınlarının alevinde günüm, Daha parlak, daha aydınlık geçsin. Beni acılarımın içinde aramaya gelen ey Sevinç! Sana yüreğimi nasıl kapayabilirim! Yağmur yağarken gökkuşağını, buldum. Verdiği söz boşun değil, biliyorum. Sabaha gözyaşları olmayacak. Başımı yücelten ey Acı! Senden kaçmak isteyebilir miyim hiç? Ben tozlara gömüleceğim görkemli hayat bitince. O topraklardan kızıl güller gibi Yaşam fışkıracak sonsuza dek." Ben bu kitabı en az on yıl önce okumuştum bu şiir aklımda yer edinmişti fakat ne alıntısını bulabilmiştim ne de kitabın adını hatırlıyordum. Bugün Küçükçekmece Halk Kütüphanesine yeğenimi getirdim ona kitap seçerken tesadüfen gördüm ve çok sevindim bulduğuma. Arayan olursa diye buraya kayıt olup yazdım:) merak edip arayana sevgiler.
Sayfa 310
Şiir
Rabia
Bende yıllar önce okumuştum, aklıma geldi ve alıntı kısmına bakmak istedim fakat umduğumu bulamadım :) sizin yazınız sevindirdi, teşekkürler bu ince düşünce ile hareket ettiğiniz için :)♡