Phillips derdi ki: "Üçüncü şahıslar üzerinden kurulan diyaloglar, iki insanın birbirine dokunmadan, birbirinin tenini ve ruhunu gerçekten hissetmeden yan yana durabilmesini sağlayan hayali köprülerdir."
Phillips’e göre doğru insan, bizim o güne kadar ustalaştığımız "uysal, mükemmel, uyumlu" maskelerimizi besleyen kişi değil; bizim ham, dağınık, öngörülemez ve kusurlu gerçekliğimizi taşıyabilen kişidir.
Phillips derdi ki: "Ötekinin sizi anlamasını ima yoluyla beklemek, onun insafına sığınmaktır. Hakiki canlılık, ötekinin anlamama konforunu, gerçeği onun yüzüne doğrudan ve çıplak bir şekilde fırlatarak elinden almaktır."
