"sanatı, sadece, bir telkin vasıtası olarak da düşünmemek gerekir. telkin ödevini yapabilmek için bile, sanatın her şeyden önce bir medeniyet fenomeni, tabiî bir veri olarak varoluşunu kabul ettirmesi gerektir. sanat, bir şey için olmadan önce, vardır. kendi varoluş kurallarına ve hayat şartlarına göre varolduktan sonra, topluma ve toplumun ülküsüne yararlı olması söz konusu olur. insan gibi."
karakoç, muhammed sezai, islam'ın dirilişi, diriliş yayınları, istanbul, 1995.
"yüzü olmayan bir gün nedir, neye benzer?
hiç, yüzünü geceye doğru dönmüş ruhum,
reddeder şafağı, taptaze gündüzü de."
karakoç, muhammed sezai, batı şiirinden çeviriler, istanbul, 1986.