Kendimi kırgın hissediyorum. Kendimi çok üzgün hissediyorum.
Niye üzmüşler beni bu kadar?
Neye üzülmüşüm bu kadar?
Biri hıçkırıyor. O ben miyim? Nefes almak neden bu kadar zor?
İnliyorum. Acıdan inliyorum. Üzüntüden inliyorum.
Düşe kalka, yara bere içinde ilerlediğin bu zorlu yol, seni bir ayrıma getirdiğinde ve güvenebileceğin, elle tutulur hic bir şey olmadığında kaderine boyun eğmekten başka çaren kalmaz.
Neyse yazılan alnına,ondan ibaretsin daima.
Yaşamak buysa eğer onu ölmekten nasıl ayırt ederim?
Nasıl özlerim?
Ne olur son sözlerim?
Geri dönebilir miyim?
Başa alabilir miyim?
Bir daha gelebilir miyim?
Yaşayabilir miyim? Ölmeden önce...
Ben acıyacağını bildiğim halde hep oraya bakıyordum ama içimdeki bu ağrı kronikti. Acıyacağını bile bile bakıyordum ama ne kadar bakarsam bakayım geçmiyordu