*Bir insan beşiğinden mezarına kadar, hiçbir zaman, ilk ve en önemli amacı kendi huzuru ve manevi rahatlığı olmayan tek bir şey bile yapmaz.
* Biz dış etkenlerin varlıklarıyız. İçimizde hiçbir şey yaratmayız. Yeni bir düşünceye sahip olup yeni bir inanç ve hareket çizgisine kaydığımızda bunun dürtüsü her seferinde dışarıdan alınmış olur.
Altın ve teneke insanlar vardır. Bakır, kurşun, çelik... Böyle devam eder. Hepsi doğalarının, kalıtımlarının, eğitimlerinin ve çevrelerinin sınırlarına tãbidir.