Efendiniz (sav) bir ömür mübarek lisanından şu duayı hiç düşürmemiştir: “ Allah’ım Kur’an’ı göğsümün nuru,kalbimin neşesi,ahlakımın cilası ve hüzünlerimin gidericisi kıl!”
Bu yüce kitaba nasıl yaklaşırsanız öyle nasiplenirsiniz! Çünkü bu kitap,”inananların imanını, inkarcıların inkarını arttırır.” Derman bulmaya gelene derman,zehir bulmaya gelene zehir olur. Hidayet arayanlara yol gösterir, delalete sapmaya gelenlere de yolları açar.....
Öyle ise Kur’an-ı Kerim, her daim Allah’ın(cc) kelamı olduğu bilinciyle okunmalı, saygıda kusur edilmemelidir. Ama bu saygı vahyi hayatın dışında bırakılarak, saygı göstereceğiz diye ona el sürmeyecek bir hale dönüştürmemelidir. Ona yapılacak saygı yine onun kendisinden öğrenilerek yapılmalıdır.....
Yanlış bir zamanda okuduğumu düşünüyorum bu kitabı. Karantina günlerinde bu sıkıntılı süreçte haberlerde sürekli ölü sayısının çoğaldığı vaka sayısının artı zamanda kitapta da kan davasından dolayı ölen ölene.uzun bir süre ölüm ölü kelimesini duymak istemiyorum her halde
Yanık BuğdaylarAhmed Günbay Yıldız · Timaş Yayınları · 20254,424 okunma