Tuba
@Tubarose
1998
11 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yazar bize kitap boyunca körlük ne demek onu sorgulatıyor kitaptaki karakterler körlüğü bir şeye benzetiyorlar mesela korkan insan kör olur ya da aşık olan, açlık da aslında insanı en çok kör eden durumlardan biridir. Hepsi aslında bir süre sonra ne zaman kör olduklarını sorgulamaya başlıyorlar ya da şu anda körler mi değiller mi? Kitapta en etkilendiğim yerlerden biri sondaki kilise. Yazar burda kilise bizim bir şeyleri görmemize engel oluyor mu diyor yoksa burda hiç bir şeyin önemi yok mu diyor? Yazarın kitapta değindiği noktalardan bir de böylesi büyük bir salgın durumunda bile insanların gene kendi çıkarlarını düşünmesi hatta bu körlük normalde davrandıklarından bile daha kötü daha acımasız davranabileceklerini gösteriyor. Daha kitabın başında körün arabasını çalıyor adam zaten daha sonraları kitapta bu kör insanlar öyle hale geliyor ki ne ahlaktan eser kalıyor ne temizlikten ne adaletten bu insanlar da körlüğün bir başka boyutunda bulunuyorlar.Duygular hem bizi kör eder hem de görmemize sebep olur. Açlık kör eder ,sevgi kör eder , korku kör eder. Kitap insanı hayattaki davranışlarındaki birçok şeyi sorgulamaya yönlendiriyor acaba kör müyüm ya da ne kadar körüm, neye karşı körüm? Kör insan nasıl davranır, kimsenin görmediğini düşündüğü durumlarda davranışlarında ne kadar ileri gidebilir, ne kadar acımasız olabilir? Oldukça güzel bir kitaptı keyifle okudum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Uzun zamandır elimde olan ama okumak için zaman ve istek bulamadığım bir kitaptı sonunda gözümü kararttım ve okumaya başladım. Hep normal bir roman akışında olduğu gibi bir kitap beklediğimden başta dedim ne anlatıyor sonu nereye varacak. 2. Bölüme geçtikten sonra kitap akmaya başlıyor ve zeze ye alışmaya başlıyorsun. Onun çocuksu zekası ve düşünceleri saf hayal gücü ,her olaya karşı farklı olan bakış açısı insanı çocukluk günlerine götürüyor. Kitap yorumlarını okuyunca baktım çoğu kişi sonunda ağladım yazmış. Ben ağlamam en fazla çocuğun rüyasıdır diyordum ama beklemediğim bir son oldu. Zeze ile beraber ben de ağladım çoğu yerde çok güzel farklı bir kitaptı. Bende yer edecek kitaplardan biri olacaktır etkisinden hemen çıkacağımı sanmıyorum.
Bu kitabı okumaya başladığım ilk zamanlarda okumaya devam etmek için kendimi çok zorladım çünkü şu zamanda artık bu aşk hikayeleri çokça işlendiği için eskidi ve sonunun nereye gideceği tahmin edilebilir olduğu için okumaya devam ettirecek sürükleyiciliği bulamadım ama bu kadar konuşulan bir kitabın verdiği mesajı almak için sonuna kadar okudum. Bu kitap her ne kadar başta çok klasik bir hikaye gibi olsa da karakterlerdeki gurur(darcy) ve önyargı(elizabeth) güzel işlenmişti ve bu özelliklerin bizim insanlarla olan ilişkilerimizi nasıl etkilediği ne gibi yanlış anlaşılmalara sebep olduğunu gördük. Benim için başında zorla okuduğum ama sonuna gelince kendime katacağım bir şeyler bulduğum bir kitaptı.
