Bazen öyle üzülür ki insan
Karanlık çöker gün batmadan
Dipsiz bir kuyuya düşer dokunmadan
Öylece, hiçbir şeye tutunamadan
Bazen öyle sevinir ki insan
Yakalar gün ışığını, güneş doğmadan
Katlanıp çıkar düştüğü kuyudan
Öylece, hiçbir şeye takılmadan
Bazen üzgün bazen mutludur insan
Bazen gece bazen gündüzdür yaşam
Ağla, gülmeyi unutmadan
Öylece, hiçbir şeye aldırmadan.