Acılar küçük, haşarı çocuklara benzerler. Hayat onları surekli geri itelese de, onlar annelerinin yüreğinde mutlu doğmuş çocuklardan daha güçlü bağlara sahiptir.
Çünkü, acı acı bağra basılmış, dindarcasina ice sindirilmiş oldukları için, ruhta bir çığ gibi kalırlar. Çığ, koyağa düşerken, kendine yer açmadan önce, orada ne varsa çökertir ya.
Az gidip, uz gidip,dere tepe düz gidip, arkaya dönülüp bakılınca bir arpa boyu yol gidildiğini görmek yok mu iste bu , benim küçük kafamın bir türlü almadığı nesneydi.