“Ben Hatice’nin sevgisiyle rızıklandırıldım.”
Er-Rezzak olan Allah bana rızık olarak çok şey verdi, verdiği en büyük rızıklardan birisi de Hatice’nin sevgisiydi demektir bu.
‘Ey Ümmü Eymen! Anne yüzü hiç unutulmayacak bir yüzdür.’
Efendimiz Medine’deki mescitte namaz kıldırıyor . Fatiha’yı okumaya başlıyor ama bitiremiyor…Ağlıyor, ağlıyor… Sahâbe soruyor: “Ya Resulallah! Bugün namazda çok duygulandınız, ne oldu?” Efendimiz şöyle diyor: “Aklıma annem geldi. Dedim ki şimdi annem hayatta olsaydı, ben de eve varsaydım, başımı dizlerine koysaydım… Ey anacığım! Oğlun geldi, deseydim, o da benim saçlarımla oynasaydı..”
Çocukluğumda öğrenip belleğimin bir yerlerinde, rafa kaldırdığım siyeri bu kitapla tekrar hatırladım. Diyalog, karşılıklı soru cevap şeklinde bir anlatım olmuş bu sayede hiç sıkılmadım, günlük bir dil kullanılmış, anlatımı çok güzel ve yerinde. Gerçekten “herkes için” diyebiliriz. Ayrıca karekodlarla okumak da keyifli oldu, o ortamı gözümde canlandırabildim :) Bize anlatılmak, iletilmek istenen şey sadece tarihi bilgiler değil. Peygamberimizin hayatından kesitlerle iyi bir müslümanın örnek alması gereken hal hareketleri, İslam’ın nerelerden ne şartlarla günümüze ulaştığı, Peygamberimizin ve sahabelerin ödediği bedeller, teslimiyet… Bu kitap anlatılmak istenen duyguyu çok güzel geçirdi okuyucusuna. Yeri gelince gözlerim doldu, yeri gelince gururlandım, mutlu oldum, duygusallaştım, üzüldüm. Birçok duyguyu yaşadım.
Kısacası bu kitabı çok beğendim çevremdeki herkese de öneriyorum. Hemen ikinci kitaba geçiyorum :)