Tuğçe çelik
@Tucecelik
Elazığ
88 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Çocukluğumda öğrenip belleğimin bir yerlerinde, rafa kaldırdığım siyeri bu kitapla tekrar hatırladım. Diyalog, karşılıklı soru cevap şeklinde bir anlatım olmuş bu sayede hiç sıkılmadım, günlük bir dil kullanılmış, anlatımı çok güzel ve yerinde. Gerçekten “herkes için” diyebiliriz. Ayrıca karekodlarla okumak da keyifli oldu, o ortamı gözümde canlandırabildim :) Bize anlatılmak, iletilmek istenen şey sadece tarihi bilgiler değil. Peygamberimizin hayatından kesitlerle iyi bir müslümanın örnek alması gereken hal hareketleri, İslam’ın nerelerden ne şartlarla günümüze ulaştığı, Peygamberimizin ve sahabelerin ödediği bedeller, teslimiyet… Bu kitap anlatılmak istenen duyguyu çok güzel geçirdi okuyucusuna. Yeri gelince gözlerim doldu, yeri gelince gururlandım, mutlu oldum, duygusallaştım, üzüldüm. Birçok duyguyu yaşadım.
Kısacası bu kitabı çok beğendim çevremdeki herkese de öneriyorum. Hemen ikinci kitaba geçiyorum :)
'Keşke daha önce okusaymışım' ile 'iyi ki şimdi okumuşum' dediğim beni arada bırakan bir kitaptı. Kitap genel olarak nereye ait olduğu kişinin zihnine bırakılmış bir yerde geçiyor. Burada ne ülke adı, ne insan adı, ne memleket adı geçiyor. Kişiler: yazar, başkan, başkanın adamları, sakat çocuk, bakkal, noter gibi adlarla anılıyor. Lara var anlatıcının sevgilisi, onun da adını anlatıcı koyuyor zaten.
Güzel adalarında mutluluk içinde yaşayan insanların diktatörlükle ile birlikte neler yaşadığını, o sürecin nasıl ilerlediğini, fikir beyan etme özgürlüğünün nasıl elden alındığını ve sonrasındaki trajik olayları anlatıyor.
İnsanların yani seçmenlerin bu süreçteki hatalarında kendimizi, kendi insanlarımızı bulabiliriz. Ekolojik dengenin önemine de büyük ölçüde değinilmiş bu kitabın son yorumlarından ikisini yazacağım.
●Son Ada'yı dinsel ya da seküler bir çeşit faşizmin Türkiye'yi ya da bir ülkeyi ele geçirip bitirşinin öyküsü olarak da okuyabilirsiniz.
●"Peki, biz bütün bunların gerçeğini göz göre göre nasıl yaşadık yıllarca?" İşte kucağınızda kocaman bir taş gibi bu soruyla baş başa kalıyorsunuz kitabın kapağını kapatınca.
Savaşın sadece cehpe kısmından ziyade, geride kalanlara etkisini trajik şekilde anlatan bir eser. Aynı zamanda geride kalanların var gücüyle çalışmasını, beklenen hasat zamanlarını, elde edilen ürünlerin orduya gönderilmesi sebebiyle insanların aç kalmasını, alınan her ölüm haberinden sonra tekrar işe koyulmalarını, ayrılıkları, birlik olmayı anlatan yeri geldiğinde gözleri dolduran bir kitaptı.
"Cengiz Aytmatov, o her zamanki berrak ve akıcı üslubuyla bizleri, adeta insanları öğütür gibi harcayan savaş düzeneğinin yarattığı trajedilerle sarsıyor.
Kitabın amacının katili değil de gökdelenlerin, iş yerlerinin, yamuk yumuk apartmanların arasında kalmış binlerce tarihi eseri ve İstanbul'u- Byzantion, Konstantiniyye, Dersaadet...- bulmak olduğu kanısına varılıyor. Fazla uzundu sıkılmadım, ara vermedim diyemem. Ama genel olarak baktığımızda karakterler ve diyalogları bizdendi, samimiydi. Polisiye türü için ele aldığımda çok da beklentimi karşılamadı. Daha fazla detay daha fazla inceleme olabilirdi. Sonunda katili öğrendiğimde şaşırdım tabi :). Özet olarak güzel bir kitap, çok araştırılıp yazılmış, emeğinize sağlık.
