Tuçe Şebnem Arslan
@Tuceeess
One day at a time.
46 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Aynı olayın üç farklı pencereden yorumlanışını okuyoruz. Eserde politikadan aşka, hayata dair birçok meseleye değiniyor; bize sandığımız şeyle hakikatin aslında ne kadar farklı olabileceğini gösteriyor. Yazar aynı zamanda üç acıyı işliyor: Çok sevdiği halde sevilmediği için, ne kadar zor olsa da ayrılmak zorunda kalan birinin acısı, aslında fikirleri ve anlayışı bambaşka olsa da doğduğu eve ve kültüre saygısızlık etmek istemediği için katlanan birinin acısı, doğduğu evin fakirliği nedeniyle hırsı ve öfkesi ile elde ettiği hayata aslında hiçbir zaman ait olmadığını anlayan birinin acısı.
Temelde gerçekçi bir yaklaşımla yazılmış, güzel bir kitap. Okumanızı tavsiye ederim.
Bir kedi deyip geçmeyin; o, size iç hesaplaşmayı öğretebilir, dönüp kendinize bakmanıza neden olabilir ve tüm dünyanız olabilir. Kitabı okumaya başladığınızda kıskançlık teması üzerinden ilerleyeceğini düşünüyorsunuz ama aslında o görünen yüzün altında katmanlı bir yapı ve güzel karakter analizleri var bana göre. Ayrıca benim gibi bir kedi severseniz kitabı özellikle okumanızı tavsiye ederim.
Sylvia'nın her şeyden önce kendi ile mücadelesini okuyoruz. İnişlerini, çıkışlarını, hayata bakış açısını, iç dünyasını, kusurlarını, iyi yanlarını açık yüreklilikle ve güzel bir edebi dille anlatmış bana göre. Kitabı bitirdiğimde Sylvia'yı tanıdığımı ve ona veda ettiğimi hissettim. Kitabın sonlarına doğru, psikoloğu ile yaptığı görüşmelerini anlattığı yerleri okuduğunuzda tüm taşlar yerine oturuyor ve neyi neden yaptığını çok daha iyi anlıyorsunuz. Bir dehanın erken vedasının hüznünü içinizde hissederek kitabı bitiriyorsunuz.
Kitabı bir film izler gibi okudum, diyebilirim. Kitapta bütün karakterlerin yollarının çakışması ve tesadüflerle dolu olması da bunu destekledi, diye düşünüyorum. Ancak, bu kadar tesadüf ve birbirinin içine geçen olay örgüsü bence kitabın negatif yönlerindendi. Kelime oyunları ve betimlemeleri ise kitabın sevdiğim yönü oldu. Yazarın kitapta zifiri karanlığın içine sızdırdığı ışık ise kitabın en sevdiğim tarafıydı.
Kitapta metaforlar kullanılmış, hikaye bunların üzerine ilerliyor. Gölge, gerçek benlik, rüya, zaman, yalnızlık gibi kavramları düşünüyorsunuz kitabı okurken; ama asıl anlatılmak istenilenin arada kalmışlık olduğunu düşünüyorum. İki dünyaya da ait olamayışı anlatmak istemiş sanki. Tam da belki bu yüzden, arada kalmışlığın sıkıcılığından olsa gerek, kitapta benim ruhumu sıkan, daraltan bir şey vardı. Adını tam koyamıyorum. Kitabın ana karakterinden ziyade Koyasu benim ana karakterimdi, ona daha fazla yer verilmesini dilerdim.
