Beni okumaya aşık eden de bu histi aslında; bir anda olduklarının üzerindeymişcesine süzülür, gerçek hayatın problemlerini geride bırakır ve her endişe aniden yok oluverirdi.
Austen, Așk ve Gurur'a şöyle bir "evrensel gerçek" ile başlayabilirdi mesela: Kendinize düşünmemeniz gereken bir șey olduğunu söylediğinizde, düşüneceğiniz tek şey o olacaktır.
"Ne giysisinde, ne de duruşunda özel bir şey yoktu; fakat Levin için bu kalabalığın arasında onu tanımak, ısırgan otlarının arasında Gül fidanını tanımak kadar kolaydı."