Tugay Dindar
@TugayD
yara bandı sevdiğin için kendini kesmemelisin.
Şu anda okuduğu kitap
Şimdi yoksun
Seni dilediğim gibi düşünebilirim artık
Tutar ellerini öpebilirim uzun uzun
Kimseler ayıplamaz beni
Yokluğunda seni nasıl sevdiğimi anlayamazlar
İşte gözlerin, işte dudakların
Senin olan ne varsa karşımda duruyor
Ayaklarını dilediğim yere götürebiliyorum artık
Sevdiğim şarkıları söyletiyorum dudaklarına
Ve hoyrat ellerimle
Her gün biraz daha güzelleştiriyorum
Bütün resimler sana benziyor
Hayret
Bütün aynalarda sen varsın
Nereye gitsem peşimden geliyorsun
Şimdi sigarasın dudaklarımda
Biraz sonra beyaz bir kağıt
Ve akşam içtiğim bir kadeh içki olacaksın
Kimse yokluğunda bunca sevilmedi
Kimse yokluğunda ilahlaşmadı bu kadar
Saçların böyle daha güzel
Sen daha güzelsin
Gelecek mutlu günlerin ışığında
Her şey daha güzel
Ne var ki ayrılığın adı kötüye çıkmış
Yoksa bin yıl daha yaşamak isterdim
Ve seni bin yıl daha
Ayrılıklar içinde sevmek isterdim
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“Size de oluyor mu, her şey öylece dururken ve zaman akarken, herkes bi tarafta ve sen başka bi taraftaymışsın gibi. Rüzgarda ters yöne savrulmak gibi değil de inatla rüzgara karşı, rüzgarı savurmak gibi. Sanki çok yorulmuş, başarmış ama bütün zaferler artık anlamsızmış gibi.”
Senden sonra 23 şehir gezdim.
3 kilo aldım.
Saçlarımı 6 kez boyattım.
Dünya bilmem kaç dönümünü tamamladı.
Darbe oldu,
İhtilal oldu.
Barış gelmedi,
Savaş bitmedi.
Seni özledim.
Gittiğim her yerde senden bir nefes bıraktım.
Belki yürürsün aynı sokakta.
Ayak izime denk düşer ayak izin.
Belki saçına değer nefesim.
Belki sen de bir gün beni özlersin diye,
Seni uzakta bıraktım.
Seni uğurladım, sana kavuştum, seni terk ettim.
Bilmem kaç kilometre yol gittim.
Evren kaydı.
Sen göğüs kafesimden milim kaymadın.
Ezel Rose Manaz
Birini sevdiğini en iyi yokluğunda anlıyorsun. Sabah 6'da otobüs beklerken misal, sokağın sessizliği ve tenhasına bakmadan, sanki bir yerlerden karşına çıkacakmış gibi paranoyak kuruntulara kapılıyorsun. Kapı çaldığında geldiğine ihtimal verip, ritmi değişen kalbinin saniyesinde uğradığı kırık ile 5.kattan yere çakılıyorsun sanki. ''Umut'' bunun adı. Bu meret farklı şehirlerde, kalabalık bir sokakta, yanından geçen her yüze baktırır ''belki'' diye ve alay eder seninle.