Babasız büyüyen çocuklar dünyayı bir boşlukta tanır.
Ve o boşluk...
Bazen bir insanın yüreğinde öyle bir yankı yapar ki,
Yetişkin olduğunda bile susmaz.
Kaybetmek...
Bir şeyin elinden gitmesi değil.
Onunla birlikte, seninde yavaşça eksilmen.
Birini kaybettiğinde, aslında kendinden bir yer düşer.
Ve o düşen yer bir daha dolmaz.
Ben ne zaman eksildim?
Ve kim fark etti bubu ilk?
Firuze mi? Ercan mı? Naci mi?
Yoksa sadece ben mi duydum içimdeki çöküşü?..