Bir tarafta yaşam. Bir tarafta ölüm.
Ölümü beklerken; "ya gerçekten de yaşamam gerektiği gibi yaşamadıysam, bilinçli seçtiğim yaşamım yanlışsa" düşüncesinin sürekli yankı bulması.
Eşinden ve çocuklarından yaşarken göremedeği ilgiyi ölümü beklerken de görememesi.
Hangisi daha acıdır ki ?
İki türlü acıyıda okura hissettirmiş yazar.
Çok akıcı , anlaşılır. Tavsiye ederim.
Herkese keyifli okumalar .
Hep aynıydı. Kimi zaman ufacık bir umut ışıltısı belirir gibi oluyor , kimi zaman da bir umutsuzluk denizi kudurmaya başlıyordu, ama hep aynıydı: aynı acı, aynı kader, aynı iç sıkıntısı...