İhtimal dahilinde olmayan küçücük bir umudun bile olmayışının derin acısı var yüreğimde. Meğerse beklentim yok sanmışım ama bir belki'ye saplanıp kalmışım.
Üzüntümü anlatacak kelimeleri bulamıyorum. Haberlerden uzak yaşayın, psikolojiniz bozulur tarzı lafları doğru bulmuyorum. Evet bir şekilde hayat yoluna girecek, ancak acıyı ortak olarak hissediyoruz. Bunu yaşamamız bizi insan yapar.
Çok üzgünüm... Nereye bakarsanız orada çaresizlik, acı var. Enkaz altında soğuktan donarak can verenlerin haberlerini okudukça içim gidiyor. Herkes elinden geleni muhakkak yapıyordur ama soğuktan ölmelerine izin vermeyin lütfen yardım edelim 🥺