Tuğçe Karacaoğlu

Tuğçe Karacaoğlu
@Tugcekaracaoglu
“Sanırım bende bir sorun var baba.” “Senin hiçbir sorunun yok.” “Evet var. Bazen dünya yok olacakmış gibi hissediyorum. Etrafıma bakmaya korkuyorum çünkü az önce baktığım şeyin yok olacağından korkuyorum. Bazen de tam tersi oluyor, o zaman kanıt bulmam için etrafa bakmam, dönüp her şeyi yoklamam gerekiyor.” “Neyin kanıtı?” Baba soruyor. “Var olduğumun. Annem ve Amelia ortadan kaybolduğunda korkmuştum,” diyor. “İşte bu yüzden kalmalısın, çünkü sen olmazsan her şey yok olur.” “Ben hâlâ buradayım,” diye mırıldanıyor Baba. “Her zaman orada olan biri olmalı. İşte bu yüzden senin var olman çok önemli. Bu gerçekten önemli, baba.”
Reklam
Oysa her şeyin bir şekli vardır. Karanlık, belki de hayatın bir anında kendinizi maskesiz gördüğünüzde hep olduğu gibi aslında hep kristal berraklığındadır.
Alıntı
Harriet orayı seviyor, çocukluğundan bugüne uzanan tüm o kesintisiz bağlantıları- şu an içinde bulunduğu her şey, geçmişte olan bir şeyle açıklanabilir ve açıklanmalıdır. Bazem Harriet’in bu sıradanlıkta bulduğu güveni kıskanıyor Oskar, tüm bu bağlantılardan o kadar emin ki. Bu şekilde yaşamak çok basit olmalı, çünkü her şeyin bir cevabı var. Hiçbir şey için asla sen suçlu değilsin, sadece başkalarının hata ve eksiklerinin kurbanısın.
Alıntı
Gün gelir her şey tükenir, duygular dahil.
Alıntı
“Ölümü beklemek mi, yoksa yaşamı aktif olarak seçmek mi?”
Alıntı