Mark Manson’un Ustalık Gerektiren Kafaya Takmama Sanatı bana fazla sıradan geldi. Belki de üst üste kişisel gelişim kitapları okumaktan kaynaklı bir yorgunluk bu. Manson’un metninde bolca kendi iç hesaplaşmalarını, bir tür katarsis arayışını hissettim. Kimi noktalarda ilham vericiydi ama çoğu yerde “ee yani” dedirten bir yüzeysellik vardı. Bu yüzden kitap kişisel gelişime bir süre ara vermek için bana iyi bir durak oldu.
Aslında kitabın gücü, verdiği büyük sırda değil hepimizin bildiği şeyleri yüzümüze dürüstçe söylemesinde. Ama dürüstlük tek başına yetmiyor tabii