Bir grup kadın egitim hayatini tamamladiktan hemen sonra, kariyer yolunu degil, aile yolunu, evlenmeyi ve cocuk yapmayi tercih ediyor. Diger bir grup kadin ise, Indra Nooyi'nin reflekslerini gostererek "cocuk da yaparim, kariyer de" diyerek, gece yarilari saat basi ya bebeklerine ya da akilli telefonlarina bakmak icin uyanmayi tercih ediyor.
Baska? Aslinda ilginc olan o ki, arada baska bir grup yok. Aslinda olmali; hayatin onlara empoze ettigi "yukumlulukleri" çogunlukla kosulsuz kabul etmeden once, kadinlarin hayat arkadaslarini ve kariyer yollarini da hassas teraziye koymalari gerekmez mi? İsterseniz soruyu soyle de sorabilirim, benzer durumda kalan kac erkek var?
Bir eşkıya adamı, İnce Memed olmuş birisini, ağaların beylerin horladığı dünya kabul etmiyor Sarı Ümmet Ağa. Yeryüzü gökyüzü kabul etmiyor. Nereye giderim Ümmet Ağam? Bir kanadı kırık kuşum ki, el kadar olsam, beni hiçbir çalı kabul etmiyor.