youtu.be/TTSdNdcSdWs?si=...
Seslerin dünyası sığdır, kelimeler sağır,
Göz dediğin kabuğa aşıktır.
Oysa içerdeki nehir durgun ve ağır,
Taşlara çarpa çarpa gider
Işıkların sustuğu dar odalı evlerde,
Kendi kuyusunu kalbiyle kazanlar bilir;
Bir ömrü ince ince dokuyup da sinede,
Görünmez atlaslardan hırka yapanlar bilir.
Hasat zamani gelip sessizce
Kör Bahçıvan tohumlarını serpistirince
Sınırlar aşılıp, sırlara erince
Yağmurdan kaçana rahmet gelir
Şimdi bırak yorgun gölgeni gecenin koynuna,
Alıp sarmalasın bedenin yorgan, yastığa
Kendi kalbine eğil ve fısılda ruhuna:
"Görülmeyen her kök, kendi göğüne yükselir..
@xxxxxxxxxxxxxx
Bazi insanlar hayatlarının bir döneminde mağdur olmuş ve yaralanmışlardır, o yüzden girdikleri ortamlarda acı bayraklarını gururla sallarlar ve kendilerinin acıları yüzünden başkalarını yaralamaya hakları olduğunu sanırlar.