Tülin
@Tulinsmrdkn
"Kişinin kendisine objektif bir yaklaşım sergilemesi zordur. Kitap okusa bile.."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hayatımın anlamı sevgide mi? Gerçek bir dostlukta veya bir kitapta mı? Bu kitabevinde mi?
Patasana
Patasana, cinayetlerin izini sürerken okuru adım adım karakterlerin vicdanına yaklaştıran bir roman. Eşref Bey’in sakin, bilgili ve ölçülü anlatısı güven telkin ederken, tam da bu güven duygusu finalde yerle bir olur; çünkü en büyük körlük, en makul görünen yerden doğar. Olayların merkezindeki kişiler, suçtan çok suskunluklarıyla belirginleşir; kimileri çıkarlarını, kimileri korkularını, kimileri ise geçmişi koruma bahanesini öne sürer. Romanın sonunda şaşırtıcı olan yalnızca suçun faili değil, okurun kime ve neye inandığını fark etmesidir. Ahmet Ümit, Patasana’da karakterlerini masumiyetle suç arasındaki gri alanda dolaştırır ve okuru, adalet duygusu tamamlanmamış bir gerçekle baş başa bırakır.
