Tunahan
@TunahanVR
Dostoyevski, Tolstoy, Zweig
Şu anda okuduğu kitap
Merhaba kitap severler. Bu kitap hakkında yazılacak çok fazla özel yönü var. Var olmasına var, sadece benim bakış açımla görmeyin bir de Tolstoy'un kaleminden ve bilgeliğinden görün isterim. Ama tarih okumayı seven okurların bu kitabı kesinlikle okumasını tarih bölümü mezunu biri olarak tavsiye etmek zorunda hissettim. Hiçbir şey göründüğü gibi değildir ve herşey anlatılandan daha fazlasıdır. Kitaptaki en önemli temalardan birisi buydu. İkinci önemli teması ise olaylar yaşanırken her zaman karmaşık ve çok yönlüdür. Bu yüzden hiçbirşey size aktarıldığı gibi pürüzsüz değildir. Bu iki temayı, tarihsel süreci bir çok yönüyle, beş yıllık derin bir çalışmanın ürünü olarak kaleme almış. Tarih; savaş şu yüzden çıktı, şunun ölmesi ya da bunun fethedilmesiyle sonuçlandı, bol sıfırlı istatistiklerin ruhsuzluğuyla belgelendi, şu anlaşmayla karara varıldı, değildir. Savaş insanlığın kendisine taktığı bir çelmeydi ama kimse bunu karşısındakini suçlarken, kılıcından nasiplendirirken düşünmedi. Sadece düşmanın ölmesi gerekliydi. Peki neden ve nasıl insanlar bu felaketler için tek vücut olup birbirlerini kitleler halinde yok etti? Neden dünyanın yazılmış en iyi romanı? Okumadan sadece size anlatıldığı kadar bileceğiniz için bu sorunun cevabını okuyup kendi cevabınızı bulmanızı temenni ederim. İyi okumalar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsan ölmekte olan bir hayvan gördüğünde içini korku kaplar: Sanki kendisi, kendi içinden bir şeyler gözleri önünde yok olmakta, varlığı sona ermektedir. Ama ölmekte olan bir insan, sevilen, değer verilen bir insansa, yok olan hayat karşısında korkunun yanısıra yüreğinde bir boşluk, bir yara hisseder ve bu yara, fiziksel bir yara gibi bazen öldürür bazen iyileştirir; ama dışarıdan rahatsız edici bir temas geldi mi her zaman acır ve içine kapanır.
Dövüşme isteğini en çok duyanlar, kendilerine her zaman dövüşmek için en uygun şartları yaratırlar.
Tehlikenin yaklaşmaya başlamasıyla, insanın yüreğinde her zaman birbirine denk iki ses yükselir: Gayet mantıklı olan ilk ses, insana tehlikenin niteliğini değerlendirmesini ve ondan kurtulma yolları aramasını söyler; çok daha mantıklı ikinci ses ise, tehlikeyi düşünmenin çok bunaltıcı ve acı verici olduğunu, her şeyi önceden görmenin, olayın genel gidişatından kurtulmanın insanın elinde olmadığını ve bu yüzden insanı bunaltan tehlike düşüncesini, tehlikeyle karşı karşıya kalana kadar görmezden gelmenin ve hoş şeyler düşünmenin daha iyi olacağını söyler. İnsan yalnızken birinci sesin dediğini, topluluk içindeyken ise tam tersine ikinci sesin dediğini yapar.