Türk Tanrısı! Türk Yersuları! Umay! Yarın için bana güç verin! Öcüm yağıda kalmasın! Budun tutsak olmasın. Türk Tanrısı! Eşimi alıp on iki yıldır gönlümü kara kıldın.Gözlerimi alıp dokuz yıldır dünyamı karanlığa saldın; yüksünmedim.Yarın için bana ululuğunu saç. Savaş bitinceye kadar gözlerimi aç! Kana kana vuruşayım. Can gövdeme yük oldu. Bir umudum sende kaldı. Sonsuz karanlığımı aydınlat! Sönmez ışığından bir damlasını yoluma fırlat! Ocağımı söndürde budunu yaşat!... Her şeyden vazgeçtim. Yalnız bir savaşlık ışık ver!
Büyük günler geliyor!...Dokuz yıla kalmaz; olan olur.Dokuz yıl daha geçer; katı kılıç kullanmak günü gelir...Kıtlık olunca ay parçalanacak!...Kara kağan’ı öldürmeyeceksin...Onu tasa öldürecek. Bir ulu şehirde toplanmış kırk er görüyorum...Aralarında sende varsın...Yağmur yağıyor.Irmağın kıyısında dövüşüyorsunuz.Budun kurtuluyor...Adınız unutulmayacak!...BİNÜÇYÜZYILLIK ÖLÜMDEN SONRA DİRİLECEKSİNİZ...Acunun batımına dek adınız gönüllerde kalacak.