Turan Zeynalova

Anlıyordum ki, fakirlik ve ucuzluk aynı şey; biri insana, biri eşyaya mahsus; ikisi de sevilmiyor,ikisinde de tüm samimiyetine rağmen değersizleşiyorsun.
Sayfa 112·Kitabı okudu
Duygular
Reklam
Fakirlik öyle bir renk ki, hangi rengin üstüne giysen, karşıdan sırıtıyor.
Sayfa 108·Kitabı okudu
Duygular
Her şey insana yazılıyor diye düşündü; ama bazen ulaşmıyor. Bilmediğimiz nedenlerle dolaşıp duruyor hayatın içinde. Bazen yanından geçiyor insan yazgısının,bazen elinden tutuyor ama bunun kaderi olduğunu anlamıyor. Tam yakalayacak gibi oluyor ama uçup gidiyor. Sonra bir gün, hiç hesapta yokken, hiç beklemezken, başka âlemlerdeki seyrini tamamlıyor senin olan şey, çıkıp geliyor ve seni buluyor.
Sayfa 106·Kitabı okudu
Duygular
Aklını dolduran tek şey; nasibinin seni bir gün mutlaka bulduğuydu.
Sayfa 106·Kitabı okudu
Duygular
İhtimaller sıra sıra, fakat hiçbir ihtimal yalnızlığı, birbaşınalığı, çaresizliği hafifletmiyor.
Sayfa 101·Kitabı okudu
Duygular
Reklam