Ömər Xəyyaçın bu şeri yadıma düşdü:
Şahmat taxtasıdır gecəylə gündüz,
Orada oyun oynar insanla fələk.
Onu qaldıraraq şah və mat deyər,
Sonra öz yerinə qoyar salamat.
Ey xan! Bizim şöhrətli əcdadlarımız özlərinə daha böyük və başqalarını dəhşətə salan ad qazanmaq üçün bu diyara ayaq basanda, onlar <<Qara bax!
-Bax..orada qar var?>>-deyə qışqırdılar.Amma dağlara yaxınlaşanda və balta dəyməmiş meşəni görəndə qışqırdılar ki, <<Qara bağ!>> Və o zamandan bəri bu diyara Qarabağ deyilir. Qabaqlar ona Sünik, ondan əvvəl isə Avqar deyərdilər.