İtiraf edeyim şiirin adını şarkı sözü olarak duymuştum, ilgimi çekti. Ama ne iyi oldu ki Özdemir Asaf'ı tanımış oldum. Değişik bir dünya, değişik bir bakış açısı.
Ahh hocam keşke çok daha erken tanısaymışım dedirten bir eser. Kitap tam bir hayat klavuzu. Okuyun ve sevdiklerinize okutun. Özellikle önünde uzun bir ömür olanlara.
Şu hayatta farkında olmadan yaşadığımız o kadar şey var ki. Bunların belirli bir tarafını güzelce bol kaynaklı :D anlatıyor yazarımız. Bizi biz yapan yediğimizi içtiğimizi bile tanımıyoruz aslında. Gözümüzü açıp hayatımızdaki herşeyin nereden geldiğini, kimlerin elinden geçtiğini bilme vakti.
Bir çok duyguya tercüman adeta. İnsanlardan çok farklıyım sanıyorsun ama ne çok benzeriz aslında. Çok güzel hoş bir seda kıvamında. Yüreğine sağlık Edip baba.
İstanbul o eski kaliteli insanlarını kaybetti ne yazık ki. İşte o özlemle okumak istemiştim, ne de olsa Aydın Boysan yazmış. Muhabbeti beni hep cezbetmiştir. O güzel İstanbul insanlarında biri tarafından anlatılan güzel İstanbul, güzelim İstanbul. İnsan sevgisi şehirle bir bütün oluşturuyormuş ta haberimiz yokmuş. Neyse ki anılar ve kitaplar var.