Ve sen yoksan, yüzüm de yok sevgili,
günüm de aydınım da yok
Käfir bir karanlığın sokakta unutulmuş bilmecesiyim
Ya sen sen misin hâlâ
Ya ben
Ya kaybolan yedi gece
Yerine koyamaz bazen insan kaybettiklerini
Yediyi versen bana geri
Ben on dörde ağlarsam haksız mı sayar hayat beni
On dördü versen bana
Arsız mı sayar kitabında anlatırken yazar beni
Hayat ne yazar?
Varsın yazsın kara tahtalarda beyaz tebeşirler beni
Ben yedi veren güller ekmeye başladım bahçeme
Hanımeli kokan, mor sümbüller açan bahçeme
Bir çay içmeye gelsene her şey bitse de
Her şey bitse de sevdiğim olarak
Sevdiğim kalarak