YUTKUNAMAM
Bir an sensiz kalırsam Yutkunamam!
Eğer ki bir gün, eğer ki bir gün
Ya neyse boş ver Kime anlatıyorum...
Kime anlatıyorum seni,
Sen zaten sensin ötesi yok.
Ötesi yok derinliğin, Ötesi yok karanlığın.
Öyle bir şey işte, Gece yalnız ben yalnız, Çepeçevre sensizim, İş gurura kalsa yener giderim,
Zaten boğazıma kadar batmışım sana.
Üstüm başım yalnızlık,
Silkelensem eteklerime dolar, Çırpınsam dibe batar, Körkütük sensizliği yaşıyorum,
Sensizim işte daha ne diyeyim.
MASAMDAKİ BOŞ SANDALYE
Yaktım yine bir sigara
Evimin karanfil kokan balkonunda.
Sensiz bir gece, sensiz ama senle dolu.
Alışmışım yalnızlığa.
Sabah olmak üzere
Ben hâlâ üzerimdeki şalla ısınmaya çalışıyorum,
Oysa içim yanıyor..
Bir fincan kahve,
Biraz da sen koydum içine.
Yıllarım böyle geçecekti belki de; Sensiz, çaresiz, bomboş, virane...
Gözyaşlarım dostum oldu,
Bir tek beni anlayan, masamdaki boş sandalye. Konuşuyorum ben yine,
Sanki sen varmışsın gibi...