Boş bir şimarıklıkları var, kendini disipline etme gereği duymamaları var. Böyle olunca sorumluluk da almıyorlar. Sorumluluk almayan insanlar boş olur.
Kişiler, kendi olamadığı, başaramadığı ne varsa, bunları çocuğundan bekler. O şey her ne ise; çocuğun onu yapmasını, başarmasını bekler. Bizde bir çocuğu "çocuk" olarak sevmek diye birşey yoktur.
Dilinizi, intibaınızı, tecrübe ve görgünüzü geliştiren; dünyaya bakışınızı değiştiren insanlar önemlidir. Onlarla bir araya gelmeye gayret ediniz; sonra oradan başka yere geçersiniz, sabit kalmanız şart değildir.