Bazen vazgeçersin herkesten ve her şeyden, uzaklara gitmek istersin, başka yerlere kaçmak, kimseyle konuşmak kimseyi görmek istemezsin. Kurduğun hayallerden,verdiğin sözlerden vazgeçersin ne başarmaya gücün kalır,nede oldurmaya, bir iki defa kendini kandırır yeniden denersin çok geçmeden anlarsın olmayacağını.
olduramayacağını.”keşke”dersin
“Keşke bende herkes gibi olabilsem otursam bir köşeye insanları izlesem hiçbir şey düşünmeden hiç düş kurmadan olur mu diye Ümit etmeden”. Yorulursun bir şeyleri beklemekten,”acaba değişir mi “
Diye sormaktan bir mucize olsun diye inanmaktan yorulursun kendini suçlamaya başlarsın,umut ettiğin için emek verdiğin için gerçekleşmemesine rağmen hayallerinin peşinden koştuğun için bütün düşlerden verdiğin bütün sözlerden biriktirdiğin bütün hayallerden tek tek vazgeçersin...