“Acı , içimi yakan acı, ah ciğerimi dağlayan acı…
Bir Bulgar şairin, Aleksandır Gerov’un yazdığı en kısa şiir. İşte acının tüm aşamaları- ilk hissedildiği andan, tahammül derecesini aştığı âna, ona yalvarma, onu yatıştırma, ondan merhamet dileme girişimine kadar…”
Bir hikaye, yaşanmış ve kişisel olsa bile, bir kez dilden geçince, kelimelere bürününce artık bize ait olmaktan çıkar, o artık gerçeklik kadar kurmacanın da düzenine aittir.