“Uzun, uzun müddet, sessiz hıçkırıkların necip matemi içinde ağladı. Yüzünü elleri içine kapıyor, bütün asabı durup durup, ansızın bir ihtilaçla çırpınıyor, bir yastığa gömülmüş başı, ara sıra tıkayıcı bir hıçkırığı kovmak için yukarıya kalkıp düşüyordu.”