Her insanın gücü sabır ile zamandan oluşmuştur. Güçlü insanlar isterler ve uyanık dururlar. Cimrinin yaşamı da kişinin hizmetine girmiş insan gücünün sürekli çabalarından oluşur. Yalnız iki duyguya dayanır: Onur ve çıkar; ama çıkar da bir bakıma sağlam bir onur; hem de gerçek bir üstünlüğün sürekli kanıtı olduğundan, onur ile çıkar bir tek bütünün, yani bencilliğin, iki parçasıdır. Ustaca sahneye konulan cimrilerin uyandırdıkları büyük ilgi de bundan ileri gelir belki. Bütün insan duygularına saldıran, bunu yaparken de hepsini özetleyen bu kişilerle herkesin ortak bir yanı vardır.
Cimriler ilerideki bir başka yaşama hiç inanmazlar, her şeyleri şimdiki zamandır. Bu düşünce, yaşadığımız çağa, paranın politikaya, yasalara, törelere her zamankinden de fazla egemen olduğu bu çağa korkunç bir ışık tutuyor.
Genç kızların temiz ve tekdüze yaşamında öyle hoş bir saat gelir ki, güneş ruhlarına ışınlar yayar, çiçek de düşünceler belirtir onlara, yürek vuruşları beyinlerine sıcak bir bereketlenme gücü getirir, düşünleri bulanık bir arzu biçiminde eritir; arı hüzün ve tatlı sevinçler günü! Çocuklar görmeye başladılar mı gülümserler; bir genç kız da doğada duyguyu şöyle bir görür görmez, çocukken gülümsediği gibi gülümser. Işık yaşamın ilk aşk ise, aşk da yüreğin ışığı değil midir? Eugenie için de bu dünyanın nesnelerini duru duru görme zamanı gelmişti.