Kökünde hastalık olan ağaçların dalları,rüzgari layiginca selamlayamiyor işte.
Ve meyveye duramiyor vakti geldiğinde tasasız.
Yine de şifanın hevesten kanatları yok mudur?
Ağaç da insan da iyileşmeye gönül vermeli.
Bazen doğru olanı yapmaya çalışmak,başımızı belaya sokmanın en emin yoludur.Bazen bir tabak kırarsın.Ve bu,eski, yıpranmış,zamanı geçmiş bir tabaksa ,bu bir şeydir.Peki ya o tabak güzel bir Çin koleksiyonu parcasiysa ? O zaman niyetin ne önemi var?
Sığınacak limanı olmayanlar,
Sığınacak limanı olanlara imreniyor.
Oysa belki de fırtına içinde insanın;
Ve o bazen de limanını kendinden korumak istiyor.