Evrensel okuryazarlığın sıradan insanı çevresini kontrol edecek şekilde eğitmesi gerekirdi. Sıradan insan okuyabilir ve yazabilir hale gelince yönetmeye uygun bir zihni olacaktı. Demokratik doktrin böyle söylüyordu. Ancak bir zihin yerine evrensel okuryazarlık insana basmakalıp sözler, başka bir deyişle reklam sloganlarıyla, tanıtıcı metinlerle, yayımlanmış bilimsel verilerle, boyalı basının zırvalıklarıyla ve tarihin palavralarıyla donatılmış basmakalıp sözler verdi. Oysa asıl fikir hayli masumdu.