Bir Sitare Altında - Abdülhak Hamit TARHAN
Bir reng-i teessürde seni göz görüyorken,
Bir reng-i tahassür bürünür dehre seråser!
Gör zaafımı, ömrümden olurken müteşekki,
Gönlüm yine ömrümle mukim olmağı ister!
(Göz seni, bir hüzün renginde görüyorken,
dünyayı baştan başa bir hasret rengi sarar.
Zaafıma bak ki ben hayatımdan şikâyetçi iken,
gönlüm yine bu hayatla devam etmek ister!)
Reklam
Kendine sarılmayı, kendini mutlu etmeyi, yeri gelip üzmeyi sonra kahkahalara boğup da bir tebessümle kalmayı başarabilen bir insana; hangi insanın yokluğu eksiklik gibi gözükebilir ki zaten.... ?
Yerçekiminden mi dert çekiminden mi bilmem. Bir nefese zorlandığımda kaldırıp gözlerimi elhamdülillah diyorum. Ve diyorum ki:
"Renklerinin hangi tonunda olursa olsun, herseyinin arasına beni de katsa ya gökyüzü... Bulutlar bile yağmur yüklü ama ben karışsam boşluğuna....
Olmadı yokluğuna..."
Bazı insanlar vardır: sanki bir zaman bir yerde karşılaşmış, kapılarından içeri çoktan almışsın gibi... Artık sevmekten başka şansın yokmuş da baş tacı etmeliymişsin gibi... Öyle ki mutluluğunun anahtarını gözlerinden taşan bir tebessüme katmış gibi...
Oysa ki çoraklığa dem tutmuş kalbinin, "güzelliğ'e sevdasıydı mutluluktan saydığı...
Kendime en gıcık olduğum yanım. Engel olmayı istiyorum kendime bir türlü olmuyor. Ama başaracağım inşallah bir gün.
Reklam