ÜMİT YILMAZ
@UMUT24
343 okur puanı
Ağustos 2015 tarihinde katıldı
Behçet Necatigil'in çevirisi olması nedeniyle okuduğum bir kitap oldu. Ayrıca Alman klasiklerini de tanımaya çalışıyorum. Çeviri de yer yer sıkıntı ya da baskı hataları olsa da güzel bir roman. Aslında roman değil de uzun hikaye gibi. Çok hızlı okunan, insanın iç dünyasına dair bir anlatı. Sonunu baştan anlıyorsunuz zaten ama yine de kendisini okutuyor. Şart mı derseniz , benimki gibi gerekçeleriniz yoksa şart değil derim.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Tesadüf oldu ama bu kitapta da baba oğul ilişkilerinin anlatıldığı iki uzun öykü var. ikisi de hastalıklı ilişkiler. Birincide şişman ve zeka geriliği olan oğluyla sürekli fiziki temas halinde olmak isteyen şişman bir baba var. Oğlunun elini bırakırsa, onunla ilgilenmezse dünyayla baş edemeyeceği duygularıyla dolu bir baba. Ama asıl sorunlu olan kendisi ve bunun kökü babasının ölüm şekline ve biraz da annesinin tavırlarına dayanıyor. İkinci öyküde çocuğunun ölümündeki rolü yüzünden acı çeken, kendisini dış dünyadan olabildiğince soyutlayıp yaşamın kıyısında yürüyen bir baba var. Olayları eşlikçisinin gözünden dinliyoruz. Birinci öyküde sorunlu doğmuş bir çocuğu olan baba, ikincide sorunlu doğmuş çocuğunu öldürtmüş bir baba. Her iki öykünün geri planında da babaların babaları var. Başlarda etkisiz gibi görünen, birinci öyküde ölmüş, ikinci öyküde yaşayan babalar bunlar. Her ikisi de soluk gölgeler gibi.
