NewtonunKafasınaDüşenElma
@Uch35
Beni umutsuzluğa sürükleyen şey bu dünya... Bu sahte dünya!
Ruhu karanlık ve aydınlık arasında sıkışmış bir kimse.
Şu anda okuduğu kitaplar
Requiescat in pace Dave... o7Alıntı
Köpekler, hiç güç harcamadan, kolayca yola atıldılar, sonra başlarını huzursuzca çevirip arkaya baktılar, sonunda şaşkınlık içinde durdular. Sürücü de şaşırdı çünkü kızak hareket etmemişti. Manzarayı görmeleri için arkadaşlarını çağırdı. Dave, Sol-leks'i kızağa bağlayan iki kayışı da dişleyerek koparmıştı ve kızağın tam önünde, eski yerinde duruyordu.
Orada kalmak için gözleriyle yalvarıyordu. Sürücü allak bullak olmuştu. Arkadaşları, kendisini öldüren bir iş yapıyor olsa bile, kızaktan uzaklaştırılan köpeklerin kalbinin nasıl kırıldığından bahsettiler. Yaralanan veya bu zorlu işi yapamayacak kadar yaşlanan köpeklerin yola koşulmadıklarında öldüklerine dair bildikleri örnekleri anlattılar. İnsafa gelip Dave nasıl olsa öleceği için, hiç olmazsa huzurlu ve mutlu bir şekilde, kızağa koşulu halde ölmesine karar verdiler. Böylece Dave yeniden kızağa bağlandı ve eskisi gibi gururla çekmeye başladı, ama içinden gelen acının ıstırabıyla habire feryat edip duruyordu. Birkaç kez yere düşüp yolda sürüklendi, hatta bir keresinde kızak onun üzerinden geçti. Artık arka ayaklarından biri tutmuyordu.
Ama kampa kadar dayandı. Sürücü ona ateşin başında bir yer hazırladı. Sabahleyin yola çıkabilecek halde değildi. Koşuma girme zamanı geldiğinde emekleyerek sürücüsünün yanına gitmeye çalıştı. Çırpına çırpına ayağa kalktı, sendeledi ve düştü. Sonra arkadaşlarının koşuma bağlandıkları yere doğru sürüklene sürüklene ilerlemeye başladı. Ön ayaklarını ileri uzatıp vücudunu yerde santim santim sürüyerek onların yanına getiriyor, sonra ayaklarını tekrar ileri uzatarak solucanlar gibi kendini ilerletiyordu. Sonunda gücü onu tamamen terk etti. Takım arkadaşları onu son gördüğünde nefes nefese karın üzerinde yatıyor ve özlemle onlara bakıyordu. Nehrin kıyısındaki sıra ağaçların ardında kalınca
Reklam
Değerli kitapseverler, sayfalar arasında kaybolurken gerçek dünyadaki küçük kahramanlarımızın mücadelesini unutmayalım. Lösemili çocuklarımızın tedavi süreçlerine destek olmak ve onlara daha aydınlık bir gelecek sunmak için hazırlanan bağış linkini aşağıda paylaşıyorum. Damlaya damlaya göl olur, bir fidan bir orman olur. Şimdiden desteğiniz için teşekkürler.
losev.org.tr/tr/bagis
Sopanın ve Dişin YasasıAlıntı
Dingin soğuk gecelerde burnunu yıldızlara dikerek kurtlar gibi uzun uzun uluduğunda, yüzyılların ötesinden ve onun ağzından burunlarını yıldızlara dikerek uluyanlar, ölüp tozlara karışmış atalarıydı aslında. Buck'ın dalgalanan sesi onların sesiydi; onların kederini dile getiriyor, o sert hayatın, soğuğun ve karanlığın onlar için ne demek olduğunu anlatarak nameleniyordu.
Reklam