NewtonunKafasınaDüşenElma
@Uch35
Beni umutsuzluğa sürükleyen şey bu dünya... Bu sahte dünya!
"Ruhu karanlık ve aydınlık arasında sıkışmış bir kimse."
Akşamüstü gezerken profesör, "Hachiko şu renklere bir bak!" diyordu. "Renkleri öyle koyu, gökyüzü öylesine mavi, toprak öylesine canlı ki, bir ressam ömür boyu uğraşsa bunların resmini yapamaz. Bu söyledik. lerimden emin ol."
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Profesör ağzında anlaşılmaz sözler geveleyerek ayağının dibinde duran Hachiko'ya dönüp, "Biliyor musun, ortalıkta düğün telaşı varsa sana yemin ederim en iyisi birkaç mahalle öteye kaçmaktır. Haydi, o zaman biz de parka gidelim!" dedi.
Bayan Yaeko, "Nasıl? Hachiko mu?" diye sordu. "Hachiko da nereden çıktı şimdi, nereden buldun bu ismi?"
Chizuko da babasına, "Bu ismin anlamı nedir?" diye sordu.
Profesör heyecanla, "Bacaklarını görmediniz mi?" dedi. "Çarpıklar. Hachi'yi yani sekiz rakamını andırıyorlar."
İki kadın sessiz kaldı ve başka bir şey söylemedikleri için profesör önerisinden memnun bir şekilde, "O zaman karar verildi, ismi bu olacak" diyerek konuyu karara bağladı.
%61 (283/462 syf.)
Üzerinden asırlar geçse de yüreğimizdeki sızısı hiç dinmeyen o acı toprak... Haksızlığa karşı direnişin en büyük sembolü olan Hz. Hüseyin'i ve Kerbela'da susuzluğa, zulme karşı omuz omuza dimdik duran islam şehitlerini derin bir saygı ve rahmetle yad ediyorum. Onların davası, zamanı aşan ve kıyamete kadar sönmeyecek bir ışıktır. Lebbeyk Ya Hüseyin!