Havva
@Ucuruum
Biliyor musun Andrey,benim içimde ne yakıcı,ne de kurtarıcı hiçbir ateş yanmadı.Hayatımda hiçbir zaman başkalarınki gibi gittikçe renklenen ,parlak bir güne çevrilen bir sabah olmadı;bir sabah ki yakıcı öğlesi geçtikten sonra yavaş yavaş solsun ve kendiliğinden akşama karışsın.Hayır,benim hayatım ,sönmüş başladı.Tuhaf ,fakat öyle.Kendimi bilir bilmez sönmeye başladığımı hissettim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Her şeye sarılan ilgileri, ruhlarının boşluğunu ve sevgi yoksulluklarını,kapayan bir örtüdür.Ama orta halli bir yol seçmek ve orada derin bir iz bırakarak yürümek işlerine gelmez; çünkü böylesi can sıkar, göze çarpmaz; çok şey bilmek o zaman işe yaramaz, gösterişe yer kalmaz.
İnsan hayatının normal amacı dört mevsimde de,yani hayatın dört çağında da fazla hoplayıp zıplamadan yaşamak ve son güne kadar hayat kadehinin hiçbir damlasını israf etmemektir.Ağır ağır yanan bir ateş,ne kadar şairane olursa olsun şiddetli bir yangından daha iyidir.
En çok korktuğu şey hayaldi.Bu ikiyüzlü yol arkadaşı,bir bakıma dost,bir bakıma düşman;inanmadığın zaman dost, tatlı akışına kapılıp gittiğin zaman düşman.
Istırabına sabırla katlanırdı, çünkü nedenini başkalarında değil,kendinde arardı.Sevinçleri de yoldan çiçek toplar gibi koparır ve daha solmadan atardı; böylece her zevkin dibindeki acı tortuyu tatmazdı.