Yedi göğü birbiriyle tam bir uygunluk içinde yaratan O’dur. Rahmânın yaratışında hiçbir uyumsuzluk
göremezsin. Gözünü çevir de bir bak, bir bozukluk görebiliyor musun? Sonra gözünü tekrar tekrar
çevir de bak; (kusur arayan) göz aradığını bulamadan bitkin olarak sana dönecektir. (Mülk-3, 4)
Göklerin ve yerin yaratılışında, gece ile gündüzün farklı oluşunda aklıselim sahipleri için elbette
ibretler vardır. (Ali İmran-190)
“lüb” işe yaramaz bir dikkati dağıtacak nesnelerden arınmış bir akıl, lüzumsuz bilgilerle doldurmayan bu
akıl, büyük şeyleri düşünüyor.
Akledenler için demiyor, akletmeye çalışanlar için aklını eğitmeye çalışıyor gayret ediyor devam eden bir
sürece vurgu var. Burada az bir delille sonuca ulaşıyor. Lüb akıl, temiz akıl, leb demeden leblebeyi kapan bir
akıl.
“rabbim hepimize lüb olan bir akıl nasip etsin” Lüb olmayan akıl malayani bilgilerle kuşatılmıştır. Böyle bir
akıl, temiz bilgi geldiğinde tepkisiz kalacak. Lüb akıl hassasiyetini koruyan, hayretini kaybetmemiş.
Reklam
Allahu Teala bize iki kitap indirdi: Kuranı kerim ve Kainat kitabı. Sürekli kuranı kerimi okuyarak kainat
kitabını okuyoruz, tedebbürü kuran için tefekkürü de kainat üzerinden yapıyoruz. Düşünme, zihinde bir şey
canlandırılarak gerçekleşir. Bu yüzden allahı tefekkür edemeyiz, somut nesneler, esma sıfatları düşünülebilir.
Allahı ancak zikredebiliriz, onunla ünsiyet kurup onu hatırlıyoruz.
Kur’an’ı okuyup düşünmezler mi? Yoksa kalpler üzerinde kilitleri mi var? (Muhammed-24)
Tedebbür etmek, zihinle alakalı olduğu kadar kalple de alakalı bir düşünme şekli. Akıl sürekli artan bir eğri
gösterir. Düşünce ise daha daire şeklinde ilerleyen bir süreç. Kalp ise aşağı yukarı ilerleyen bir eğri. Allahu
teala burada kalp kelimesinde çeşitli kalpler var diyor, farklı kalpler için farklı kilitler vardır: Kıskançlık,
kibir, umursamazlık, kendimi öncelemem, hırs. Zaman zaman kalbimizi bazı şeyler tıkar ve bunlar kuranı
Tedebbür etmemizi engeller.
Reklam