Kendimi hakir görmem bu dostluğu da eleştirmeme sebebiyet verecek. Rabbim bana kıymet verdiğinden
dolayı kendime kıymet vermek zorundayım. Kendime kıymet verince sürekli gözlemliyorum ya kendimi ve
rabbim sürekli beni gözlemliyor ya. Diğerlerine de kıymet doğuyor o zamanda. Mülk ve meleküt arasında
bağlantıyı kurabilmek için Allahu teala bize garip bir sükûnet de veriyor. Kendi kıymetini bilen başkalarını
da değerli ve kıymetli görür. Buradaki değer ve kıymeti görebilmek, bütün insanlığın bu değer ve kıymete
sahip olduğunu bilmekten geçiyor olacak.
Reyhan Özyağlı
Reklam
Şüphesiz ben Allah'ım, benden başka hiçbir ilâh yoktur. Onun için bana kulluk et ve beni anmak için
namaz kıl. (Taha-14)
Yani kulluk çok daha genel bir söylem, namaz ise kulluğun bir parçası oldu bu ayette. Sanki namaz o
kulluk etmemde bir enerji verme gibi, daha özel bir zaman geçirme gibi. Bununla beraber daha büyük kulluk
etmeye ulaşmaya mümkün oluyor. Allah bizi kendi ile iletişime geçmek için sanki numarasını veriyor
gibi. “Beni hatırlamak için namaz kıl” “Bana özelden mesaj at” gibi. Şu bilgiyi ediniyorum aslında: Ben
kıymetliyim. Beni sevdi ve bu muhataplığa layık gördüğü için bana teklif etti. Beni beğenmese beni hakir
görse beni niye tercih etmiş olsun. Eğer kendime kıymet vermezsem, O’nun tercihini aşağılamış oluyorum.
Beni muhataplığına seçtiğine göre ben kıymetliyim. Tercihini eleştirmemek için buna inanmam gerekli.
Reyhan Özyağlı
Ormanda iki görüş mümkündür, ya dikkatlice ağaçlara bakmak incelemek mümkündür veya bir tepeye
çıkıp ormanın resmine bütünden bakmakta mümkündür.”
Bir şeye baktığımızda bütüne mi tekine mi bakmak daha iyidir. Her ikisine baktığımda da ayrı şeylere
kaçırabilir, ayrı şeyleri yakalayabilirim. Önemli olan ne ağaca bakmaktır ne de bütüne bakmamdır.
Önemli olan asıl olan ağaca da ormana da bakan kendimi seyretmemdir. Kendimi görmem ve beni
seyredenin farkına varmanın ilişkisine varmak önemli olan.
Reyhan Özyağlı
Reklam