KvsrrU
@Ukvsrr
36 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile..
Sadece bir yalnızlık ihtiyacı . Öyle günlerim oluyor ki,
da küçük bir hareket, en hafif bir ses bile istemiyorum. Taşıp dökülecek kadar kendi kendimi doyurduğumu hissediyorum.
Kafamda, hiçbir şeyle değişilmesi mümkün olmayan muazzam hayaller, bana her şeylerden daha kuvvetli görünen fikirler birini kovalıyor... Fakat sonra birdenbire etrafımda bana yakın birini arıyorum. Bütün bu beynimde geçen şeyleri teker teker uzun uzun anlatacak birini. O zaman ne kadar hazin bir hal aldığımı tasavvur edemezsiniz. Kış günü sokağa atılmış bir kedi yavrusu gibi kendimi zavallı hissediyorum. Odadaki duvarlar birdenbire büyüyüveriyor .Pencerelerin dışındaki şehir ve hayat bir anda, insanı içinde boğacak kadar kudretli ve geniş oluyor…
İçimizdeki Şeytan