Sonra çekildim karanlık odama
Göğsümde ağrıyan tan yeriydi gözlerim hınca hınç hüzün doluydu.
Bir sonbaharın ayazında kalbime dokunan sözlerin bir temmuz ortasında yalan yanlış hayallerle yıkılmıştı.
Dicle’nin keskin sularında haykırmıştım yalnızdım garipti.
Bir gün gelmemenin acısı geçerdide.
Bilmezdim bir gün vardığın mutluluk beni yaralayacağını
Hep içime attıklarımla büyüdüm.
Bütün sanmıştım bizi de
Meğer biz diye bir şey yokmuş.
Şimdi binlerce kilometrelerde mutluğu yaşıyorsun.
İhanet dolu yüreğin bir gün incinecek elbet.
Diclenin sularında kaybolmak istedim.
Yüreğim engin dehlizlerde deli poyrazlarda sana yenildi.
Keşke hiç tanımasaydım tanıdığım
Bir yabancı gibi kalsaydın…