Ben zaten bir Özdemir Asaf hayraniyim,ama bu kitaptan sonra kendisine,sanatina ,kalemine bir daha da hayran kaldim .Özdemir Asafin şimdiye kadar okuduğum en güzel kitabi bence buydu .Yalnizliği o kadar güzel anlatmiş ki adaten kelimelere sığdıramıyorum …
Yalnızlık bence yağmurdan sonra gelen o rahatlik hisi ,güzel toprak kokusu ,kimsenin fark etmediği yıkılmakta olan kuş yuvası ,sınıfı en son terk eden nöbetci öğrencinin masumiyeti,bazen kapkaranlık ıssız sokaklar ,bazen de sonu olmayan su şelalesi ..
Ps:İyi okumalar